Werkwijze

Hoe aanvragen en verkrijgen?

Het huwelijkscontract is een notariële akte waarin de aanstaande echtgenoten kiezen voor een bepaald vermogensstelsel. Indien een dergelijk contract niet is afgesloten volgen beide partners automatisch het wettelijk stelsel.
In het huwelijkscontract kunnen de echtgenoten de regels van een bepaald stelsel aanpassen aan de eigen bijzondere situatie. Er zijn echter een aantal onveranderlijke regels (bv. verkopen van de gezinswoning vereist de toestemming van de andere partner, iedere echtgenoot moet naar eigen vermogen bijdragen in de lasten van het huwelijk)

Wettelijk stelsel
Het wettelijk stelsel onderscheidt de goederen in 3 vermogens:

• eigen vermogen van de man
• eigen vermogen van de vrouw
• gemeenschappelijk vermogen

Eigen goederen zijn :

• alle goederen die men bezit vóór het huwelijk. vb.: auto, spaarrekening, grond door een partner aangekocht vóór het huwelijk, ...
• de schulden die men vóór het huwelijk al had
• alle goederen verworven via nalatenschap of schenking

Gemeenschappelijke goederen zijn :

• alle inkomsten: zowel beroepsinkomsten als inkomsten uit eigen goederen
• alle goederen waarvan niet kan bewezen worden dat ze eigendom zijn van één der echtgenoten (b.v. tijdens huwelijk aangekochte meubelen, ...)

Bestuur van de goederen

Elk van de echtgenoten is baas over zijn eigen goederen (uitgezonderd de gezinswoning). Het gemeenschappelijk vermogen wordt gemeenschappelijk beheerd. Dagelijkse handelingen kunnen de echtgenoten individueel stellen, belangrijke handelingen moeten beide echtgenoten samen doen (bv. aankoop woning, lening, ...)

Verhaalbaarheid van schulden

In het wettelijk stelsel wordt vermoed dat alle goederen gemeenschappelijk zijn, evenals de schulden. Voor gemeenschappelijke schulden kunnen gemeenschappelijke goederen maar ook de eigen goederen aangesproken worden m.a.w. ook de goederen van de echtgenoot die niet meetekende kunnen aangeslagen worden voor gemeenschappelijke schulden.

Huwelijkscontract

• In het huwelijkscontract kunnen echtgenoten een opsomming geven van de eigen goederen op het ogenblik van het aangaan van het huwelijk.
• In het huwelijkscontract kan aan de langstlevende echtgenoot voordeel worden toegekend t.o.v. de andere erfgenamen.
  De basis van het wettelijk stelsel bepaalt dat, indien er geen kinderen zijn, het gemeenschappelijk vermogen volledig en in volle eigendom toekomt aan de langstlevende echtgenoot.
  Als er kinderen zijn wordt het gemeenschappelijk vermogen in 2 gelijke delen verdeeld (helft echtgenoot, helft kinderen). De echtgenoot behoudt het vruchtgebruik.
  
  In het huwelijkscontract kan het wettelijk stelsel aangepast worden. Men kan bepalen dat
• de langstlevende meer dan de helft krijgt
• de langstlevende alles krijgt
• de langstlevende bepaalde voorafname (bv. woonhuis en meubelen) mag doen vóór de verdeling

Scheiding der goederen
Hierin onderscheidt men 2 vermogens: het vermogen van de man en het vermogen van de vrouw.

Dit stelsel biedt een bijna volledige financiële onafhankelijkheid tussen de echtgenoten.
Goederen waarvan echter geen facturen bestaan, of waarvan men op geen andere manier kan bewijzen dat ze eigen zijn, worden verondersteld gemeenschappelijk te zijn.

De meest voorkomende aanpassing van dit stelsel is de clausule van scheiding van goederen en gemeenschap van aanwinsten.
Dit houdt in dat tijdens het huwelijk het stelsel van scheiding van goederen telt en dat bij de ontbinding van het huwelijk (overlijden of echtscheiding) de vermogens van beide partners in evenwicht gebracht worden. De partner wiens vermogen het meest gegroeid is, betaalt de helft van het verschil aan de andere partner.

Algehele gemeenschap

Alles in dit stelsel is gemeenschappelijk tussen de echtgenoten (behoudensde strikt persoonlijke goederen). Ongeacht de wijze waarop de goederen zijn verkregen zullen zij steeds voor de gelijke helft toebehoren aan beide echtgenoten.

Taak van het gemeentebestuur

Voor het huwelijk, ten laatste de dag vóór de huwelijksvoltrekking, moet het paar een attest van de notaris afgeven waarin, naast de naam en standplaats van de notaris, ook het stelsel en de opmaakdatum van het huwelijkscontract wordt vermeld.
Dit huwelijkscontract wordt dan vermeld in de huwelijksakte.
Indien geen huwelijkscontract vermeld wordt in de huwelijksakte, is enkel het wettelijk stelsel van kracht.

• Brochure Huwelijksstelsels

 Terug